Chrystus zmartwychwstał! Prawdziwie zmartwychwstał! Alleluja!
Tymi słowami pozdrawiamy się w Wielkanoc. To jest nasze wyznanie wiary. Wierzymy w Jezusa Chrystusa, który dla nas umarł i zmartwychwstał i żyje dzisiaj w swoim Kościele. Możemy Go spotkać tam, gdzie oddycha się i żyje wiarą, gdzie wyznawcy wierzą, kochają, budują wspólnotę miłosierdzia, troszczą się o siebie nawzajem.

Zmartwychwstanie jest źródłem naszej chrześcijańskiej nadziei i fundamentem naszego życia. Życie jest silniejsze od śmierci. Dobro jest silniejsze od zła. Miłość jest silniejsza od nienawiści. Zmartwychwstanie to nie tylko historia. W naszych kościołach powstają wspaniałe dekoracje – ciemnice, groby Pańskie. Tyle wysiłku na jeden tylko dzień…

Po liturgii Wigilii Paschalnej i procesji rezurekcyjnej cała uwaga kieruje się w inną stronę. Obok ołtarza pojawiają się trzy znaki: Krzyż z przewieszoną na ramionach czerwoną stułą, Paschał oraz figura Chrystusa zmartwychwstałego. Te znaki towarzyszą nam następnie przez cały Okres Wielkanocny. Krzyż, ciemności, grób, to tylko etap… Przeżywamy te dramatyczne wydarzenia z naszym Panem i Zbawicielem, aby razem z Nim zmartwychwstać i żyć pełnią życia. Przez chrzest jesteśmy wszczepieni w Chrystusa. Z Nim umieramy i rodzimy się do nowego życia. Żyjąc z Chrystusem nie boimy się już o naszą przyszłość. Chrześcijanie to ludzie zmartwychwstania, to ludzie życia, to ludzie nadziei… Ich (nasze) życie zakorzenione jest w tajemnicy Krzyża, w tajemnicy Ciała i Krwi Chrystusa, w tajemnicy Zmartwychwstania, w tajemnicy Miłosierdzia, której dotykamy szczególnie w tych dniach…

Naszym zadaniem jest zanieść światło paschalne do braci i sióstr w Chinach. Św. Jan Paweł II w Homilii podczas Eucharystii na rozpoczęcie obrad Specjalnego Zgromadzenia Synodu Biskupów poświęconego Azji powiedział: „Zadajemy sobie pytanie: co musimy robić, aby głosić Chrystusa i świadczyć o Nim wobec mężczyzn i kobiet zamieszkujących kontynent azjatycki? Jak powinna wyglądać działalność Kościoła na tym ogromnym, starym oraz pełnym nowych prądów kontynencie na progu roku 2000? Odpowiedź znajdujemy w dzisiejszej liturgii: mamy przede wszystkim dawać świadectwo Chrystusowi ukrzyżowanemu i zmartwychwstałemu, Odkupicielowi świata. Jednocześnie mamy kontynuować dzieło rozpoczęte przez apostołów: naszym zadaniem jest pisać jakby dalsze rozdziały chrześcijańskiego świadectwa w każdej części świata, zwłaszcza w Azji: od Indii po Indonezję, od Japonii po Liban, od Korei po Kazachstan, od Wietnamu po Filipiny, od Syberii po Chiny. Naszymi myślami wybiegamy ku katolikom i duszpasterzom z Chin kontynentalnych.” (Jan Paweł II, Kościół chce odpowiedzieć na oczekiwania mieszkańców Azji, Homilia na rozpoczęcie obrad Synodu, 19.04.1998).

Jedna z Sióstr uczestniczących w Seminarium dotyczącym życia konsekrowanego dla Sióstr z Chin organizowanego przez nasze Stowarzyszenie (szczególne podziękowanie dla Siostry Aleksandry), podzieliła się takim świadectwem: „Mam wrażenie, że Kościół w Polsce żyje duchem Chrystusa Zmartwychwstałego. Kościół w Chinach – żyje jakby Chrystusem ukrzyżowanym, umarłym.”

Bądźmy świadkami zmartwychwstania wobec braci i sióstr żyjących w Chinach. Podejmując różne inicjatywy w ramach naszego Stowarzyszenia bądźmy blisko naszych cierpiących braci i sióstr. Stojąc z Janem pod Krzyżem oddajemy swoje serca naszej Matce Maryi i prosimy, aby prowadziła nas wszystkich do Zmartwychwstałego Jezusa Chrystusa, Jej Syna, a naszego Pana.